Integracja Sensoryczna

Integracja Sensoryczna


Terapia integracji sensorycznej prowadzona jest w Ośrodku jako metoda komplementarna w usprawnianiu dzieci z upośledzeniem umysłowym, autyzmem, porażeniem mózgowym.

Głównym zadaniem terapii jest dostarczenie kontrolowanej ilości bodźców sensorycznych w szczególności przedsionkowych, proprioceptywnych i dotykowych w taki sposób, że dziecko może spontanicznie formułować reakcje adaptacyjne poprawiające integracjętych bodźców.

Terapia SI obejmuje integrację podstawowych reakcji posturalnych, integrację obu stron ciała, stymuluje rozwój reakcji równoważnych, praksji, orientacji przestrzennej i lateralizacji, czucia powierzchniowego i głębokiego.

Wpływa na sprawność w zakresie dużej i małej motoryki, koncentrację uwagi, zdolności wzrokowe i słuchowe, poprawia funkcjonowanie emocjonalne, samoświadomość i samoocenę. Stopień jej intensywności oraz czas trwania zależy od rodzaju i nasilenia deficytów. Celem terapii jest normalizacja odbioru bodźców sensorycznych, ich integracji, a w efekcie - poprawa funkcjonowania dziecka.

Terapia odbywa się w sali specjalnie do tego przystosowaneji wyposażonej w specjalistyczny sprzęt do stymulacji wszystkich zmysłów. Wśród używanego sprzętu są różnego typu huśtawki, hamaki, platformy równoważne, duże piłki i wałki, deskorolki, talerze obrotowe, zestawy miękkich klocków itp.

Metoda jest nazywana ,,terapią naukowej zabawy", ponieważ w trakcie kontrolowanych zabaw dziecko angażuje całe ciało, wszystkie zmysły i oddziaływuje na układ nerwowy. Dla dziecka terapia jest zabawą i może się taką wydawać dorosłym. Ale jest to jednocześnie dla niego ciężka praca, która pod kierunkiem terapeuty umożliwia mu osiągnięcie sukcesu. Poprawiając integrację bodźców sensorycznych, stymulujemy procesy nerwowe, leżące u podstaw tych umiejętności. Wówczas właściwe reakcje ruchowe i emocjonalne pojawiają się w sposób naturalny, jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Postęp ujawnia się zwykle najpierw w sferze sprawności  fizycznej, a później w sferze osiągnięć szkolnych. Dziecko, czując, że odnosi sukcesy w coraz większej ilości zadań, podnosi swoją samoocenę i chętnie uczestniczy w zajęciach. Terapia daje możliwość prawidłowego rozwoju intelektualnego, motorycznego i społecznego.
« 1 z 2 »